عيبجويى از صاحب بن عباد و ابو الفضل ابن العميد نگاشته و در الامتاع و المؤانسة : 1 / 53 - 67 منتشر گشته است . ابو حيان در اين رساله هرگونه افتخار و فضيلتى را از اين دو وزير بىنظير نفى كرده و تا توانسته بر آنان تاخت‌وتاز نموده و سخنى باطل و شهادتى مردود آورده و به ناسزا و ناروا دشنامشان گفته است . به اتفاق مورخين و نويسندگان نه راه انصاف پوييده و نه كارى ستوده به فرجام آورده است . البته ، براى اين حرمت‌شكنى او علل و انگيزه‌هايى بوده كه در اعيان الشيعة و غير آن از فرهنگ رجال مشروحا ذكر شده است .